وجود در طبیعت فقطً اسایش‌قسمت نیست؛ بلکه سلامت جسمانی را نیز تحکیم می‌کند_تونل زمان

تمرین معروف به حمام جنگل یا شین‌رین یوکو (Shinrin Yoku) در ژاپن شامل گذراندن زمان در طبیعت است و طبق معمولً با نفس‌های عمیق و دقت به مناظر، صداها و بوهای اطراف همراه است. این روش نه تنها اسایش ذهنی تشکیل می‌کند، بلکه امکان پذیر سختی خون و التهاب بدن را افت دهد.

به نقل از نیوساینتیست، ایواو اوهارا از دانشگاه کشاورزی توکیو و همکارانش برای بازدید مزایای حمام جنگل، ۳۶ بزرگسال ۶۰ تا ۸۰ ساله با سختی خون بالا را مورد مطالعه قرار دادند. در این پژوهش، ۲۴ نفر از شرکت کنندگان سه روز و دو شب را در پارک ملی چیانجیانگ‌یوان در چین گذراندند و روال زیر را جستوجو کردند:

• هر روز ۳ ساعت پیاده‌روی سبک
• یک جلسه یک‌ساعته مدیتیشن گروهی در یکی از روزها
• هر روز یک ساعت چی‌گونگ (تمرین سنتی چینی با حرکات آرام و تنفس کنترل‌شده)
• یک مراسم چای یک‌ساعته

همه فعالیت‌ها به شرکت‌کنندگان پشتیبانی می‌کرد تا با ذهن‌آگاهی بیشتری در طبیعت وجود داشته باشند. درمقابل، ۱۲ شرکت‌کننده دیگر در شهر ماندند و پیاده‌روی شبیهی در خیابان‌های نزدیک هتل انجام دادند و در یکی از روزها در مدیتیشن گروهی شرکت کردند.

هر دو گروه برنامه فعالیت و خواب شبیه و رژیم غذایی یکسان داشتند. این چنین منفعت گیری از دستگاه‌های الکتریکی، سیگار، الکل و کافئین در طول مطالعه ممنوع می بود. پژوهشگران ضربان قلب، سختی خون و سطح پروتئین واکنشگر C (نشانگر التهاب) را قبل و سپس از مطالعه اندازه‌گیری کردند.

نتایج نشان داد که افراد حاضر در جنگل نسبت به گروه شهری سختی خون و التهاب کمتری داشتند. این چنین تغییرپذیری ضربان قلب آن‌ها بالاتر می بود که به معنی سلامت بهتر قلب است. افت اضطراب و استرس و افزایش انرژی زیاد تر نیز نسبت به گروه شهری گزارش شد.

اوهارا می‌گوید: «حمام جنگل روش کم‌هزینه و موثری برای افراد با سختی خون بالا است.» پژوهشگران بر این باورند که وجود در طبیعت می‌تواند سیستم عصبی را آرام کند و سلامت قلب و گردش خون را بهبود دهد.

با‌این‌حال، جولیا گولکه از دانشگاه ویرجینیا تک یادآوری می‌کند که مطالعه تعداد قدم‌های دو گروه را ثبت نکرده است. اگر گروه جنگل قدم‌های بیشتری برداشته باشد، امکان پذیر این عامل هم در نتایج تاثییر گذاشته باشد. با وجود این، مطالعه قبول می‌کند که وجود در محیط جنگلی جواب‌های فیزیولوژیکی و احساسی مرتبط با استرس را افت می‌دهد.

نتایج پژوهش در ژورنال Frontiers in Public Health انتشار شد.