[ad_1]
مرز بین باد خورشیدی و باد بینستارهای، هلیوپاز نامیده میبشود، جایی که سختی این دو باد در اعتدال قرار میگیرد. این اعتدال سختی علتمیبشود باد خورشیدی به عقب بازگردد و بهسمت دنبالهی هلیوسفر جریان یابد. بهنقل از ناسا: «همان گونه که هلیوسفر در فضای بینستارهای پیش میرود، یک شوک کمانی شکل میگیرد، شبیه چیزی که هنگامی کشتی در اقیانوس حرکت میکند، بهوجود میآید.»
زیاد تر بخوانید:
در ۲۵ اوت ۲۰۱۲، فضاپیمای وویجر ۱ به اولین فضاپیمایی تبدیل شد که از هلیوسفر فراتر میرود و هلیوپاز را پشت سر میگذارد. سپس وویجر ۲ در سال ۲۰۱۸ از این مرز عبور کرد. پیش از عبور دوقلوهای وویجر از هلیوپاز، دانشمندان دقیقاً نمیدانستند این مرز کجا قرار دارد، اما این حقیقت که کاوشگرها هلیوپاز را در فواصل متغیری از خورشید توانایی کردند، از برخی پیشبینیها درمورد آن حمایتکرد. ناسا توضیح میدهد:
دانشمندان انتظار داشتند که مرز هلیوسفر که هلیوپاز نامیده میبشود، با تحول فعالیت خورشید حرکت کند، درست همانند یک ریه که زمان تنفس منبسط و منقبض میبشود. این نوشته با این حقیقت که دو کاوشگر هلیوپاز را در فاصلههای گوناگون از خورشید ملاقات کردند، سازگار می بود.
آخرین مطالب
- مدلهای کپیشده ویندوزی مک پرو و مک مینی اپل رونمایی شدند_تونل زمان
- اینفوگرافی چیست و چطور میتوان آن را ساخت؟_تونل زمان
- کشف سه سیاره زمینسان با دو غروب خورشید دانشمندان را شگفتزده کرد_تونل زمان
- چطور بچه دار شویم؟ راهنمای کامل، علمی و کاربردی برای عمل به بارداری سریع_تونل زمان
- برکترو استارشات؛ داستان ظهور و افول بلندپروازانهترین پروژه سفر بینستارهای_تونل زمان
اگرچه هلیوپاز یک خط سخت یا دیوار نیست، هر دو فضاپیمای وویجر در این ناحیه دماهای ۳۰هزار تا ۵۰هزار کلوین را اندازهگیری کردند. به همین علت به این منطقه بعضی اوقات اوقات «دیوار آتش» نیز حرف های میبشود. وویجرها موفق شدند این دیوار بهشدت داغ را پشت سر بگذارند؛ چون هرچند ذراتی که اندازهگیری کردند زیاد پرانرژی بودند، تراکم ذرات در این منطقه از فضا آنقدر پایین است که گمان برخورد و انتقال گرمای کافی برای صدمهزدن به فضاپیماها زیاد کم است.
فضاپیماهای وویجر تا این مدت بعد از گذشت نزدیک به ۵۰ سال از پرتابشان، دادههایی را از آن سوی «دیوار» برای ما ارسال میکنند. این دو فضاپیما تنها کاوشگرهایی می باشند که تا کنون از هلیوپاز قبلاند و شگفتیهایی را در آن سوی منظومه شمسی آشکار کردهاند. ناسا بعد از روبه رو با یکی از این شگفتیها گفت:
اندازهگیری ابزار میدان مغناطیسی وویجر ۲، یافتهی غیرمنتظرهی وویجر ۱ را قبول میکند: میدان مغناطیسی در ناحیهی درست آنسوی هلیوپاز، با میدان مغناطیسی درون هلیوسفر موازی است.
دانشمندان با وویجر ۱ تنها یک نمونه از این میدانهای مغناطیسی داشتند و نمیتوانستند با مطمعن بگویند آیا این همترازی ظاهری مشخصه کل منطقه بیرونی یا فقط یک تصادف است. اما بهلطف مشاهدات مغناطیسسنج وویجر ۲، یافته وویجر ۱ قبول و معلوم شد که این دو میدان با هم همتراز می باشند.
[ad_2]
دسته بندی مطالب