بهترین فیلم های کره ای که هر فردی باید یکبار ببیند_تونل زمان

نام سینمای کره‌ جنوبی زیاد تر با تریلرهای پرتنش و ترسناک آزاردهنده عجین شده است، اما سینمای این سرزمین چیزهایی زیاد تر از فیلم‌هایی دارد که شما را به وحشت می‌اندازد. برخی از بهترین و مشهورترین کارگردانان جهان اهل کره جنوبی می باشند، از جمله کیم کی دوک، پارک چان ووک و بونگ جون هو. اینها فیلمسازانی محبوب در سطح جهانی می باشند که علتشده‌اند فارغ از ژانر، سینمای کره جنوبی در مدار دید بینندگان خارجی قرار گیرد. در این فهرست می‌خواهیم ۱۰ فیلم کره‌ای مننحصربفرد و خاص را معارفه کنیم که باید دستکم یک بار تماشایشان کنید، نه فقطً برای تاثیرگذاری یا شهرتشان بلکه برای داستانشان.

۲۰ فیلم کره ای برتر تاریخ سینما که قبل از مرگ حتماً باید ببینید [قسمت اول]

۱۰ فیلم کره‌ای که هر فردی باید ببیند

• ۱۰- Attack the Gas Station! (۱۹۹۹)
• ۹- The Man from Nowhere (۲۰۱۰)
• ۸- The Housemaid (۱۹۶۰)
• ۷- My Sassy Girl (۲۰۰۱)
• ۶- Train to Busan (۲۰۱۶)
• ۵- Miracle In Cell No. 7 (۲۰۱۳)
• ۴- Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring (۲۰۰۳)
• ۳- Friend (۲۰۰۱)
• ۲- Oldboy (۲۰۰۳)
• ۱- Parasite (۲۰۱۹)

۱۰- Attack the Gas Station! (۱۹۹۹)

دعوا به پمپ بنزین یا به پمپ بنزین دعوا کنید! یک فیلم کره ای جنایی، کمدی، و نقد اجتماعی است. دعوا به پمپ بنزین یک فیلم کمتر شناخته شده است، و علیرغم وجود تعداد بسیاری از فیلم های فرد دیگر که امکان پذیر شرایط و جایگاه شبیهی داشته باشند، این یکی از همه سزاوارتر است. تقریباً همانند دهه ۹۰ در سینمای آمریکا که با کمدی های پرستاره ای همانند Clerks و Mallrats همراه شده می بود، آخر این دهه نوع شبیهی از فیلم های کالت را برای سینمای کره جنوبی به همراه داشت.

فیلم کره ای دعوا به پمپ بنزین داستان چهار دوست جوان را جستوجو می کند: بی نشان، سگ دیوانه، راک استار و نقاشی (به ترتیب لی سونگ جائه، یو اوه سونگ، کانگ سونگ جین و یو جی تائه). این دوستان از سر بی حوصلگی تصمیم می گیرند از یک پمپ بنزین سرقت کنند و روز سپس مجدد همان پمپ بنزین را مورد دستبرد قرار می دهند. بار دوم، آنها کارمندان و مالک پمپ بنزین را به گروگان می گیرند در حالی که مجموعه ای از شخصیت های متفاوت برای بنزین زدن به پمپ بنزین می آیند. این چهار مرد نماد خشم جوانان در پی یک بحران اقتصادی بوده و سبک زندگی شهری در سئول در اواخر دهه ۹۰ را به نمایش می گذارند (و باید اعتراف کنیم که واقعاً باحال و بامزه به نظر می رسند). دعوا به پمپ بنزین با تعداد بسیاری نقدهای ظریف و نهان (و نه چندان نهان) نسبت به دیگر مسائل سیاسی و اجتماعی، شما را در حالی که به بی عدالتی فکر می کنید می خنداند.

۹- The Man from Nowhere (۲۰۱۰)

مردی از ناکجاآباد یا مردی از هیچ کجا فیلمی است که ژانر اکشن در غرب را در جهتی مثبت تحت تاثییر قرار داد. این فیلم یکی از بهترین طراحی سکانس های رزمی و احساسی ترین فیلم های سینمای کره جنوبی با میراثی ماندگار است. کیم سه رون، بازیگری که نقش دختر کوچک داستان به نام سو می را بازی می کرد، امسال درگذشت و به نظر می رسد که او و شریک بازیگری اش در این فیلم، وون بین، دوستان مادام العمر هم بودند. تماشای مردی از ناکجاآباد می تواند به گفتن ادای احترامی به کیم نیز به حساب بیاید که به یکی از بهترین بازیگران تازه کره جنوبی تبدیل شد. در سطح بین‌المللی و داخلی، مردی از ناکجاآباد موفق شد.

مردی از هیچ کجا مردی تنها به نام چا تائه سیک (وون بین) را جستوجو می کند که یک مغازه سمساری در سئول دارد. تنها دوست او سو می (کیم) یک دختربچه ۱۰ ساله است که در حالی که مادرش به سر کار می رود، ساعاتی را با سیک می گذراند. هنگامی مادر سو می با افراد خطرناکی به مشکل می خورد، آنها سو می را برای باج گرفتن می ربایند. بعد از آن است که قبل تائه سیک آشکار شده، اشکار می گردد که او یک آدمکش زبده بوده و آماده است برای عزیزانش مبارزه کند. وون بین بعد از این فیلم از بازیگری کناره گیری کرد و یک فیلم پایانی به یاد ماندنی را برای رزومه بازیگری خود به جای گذاشت.

۸- The Housemaid (۱۹۶۰)

فیلم خدمتکار یک شگفتی در این لیست است، عمدتاً به این علت که در سال ۱۹۶۰ ساخته شده است. تعداد بسیاری از فیلم های برتر سینمای کره جنوبی قبل از دهه ۲۰۰۰ ساخته شده اند، اما تماشاگران بین المللی زیاد تر مدرن بودن را ترجیح می دهند. غرق شدن در یک فیلم قدیمی تر، و فیلمی که واقعاً هسته مردم کره را در زمان اکران خود تکان داد، ضرری ندارد. فیلم خدمتکار چنان در کره جنوبی جنجال برانگیز شد که لی یون شیم، بازیگر نقش اول فیلم، بلافاصله بعد از اکران فیلم، بازیگری را کنار گذاشت. او ادعا می‌کند که کناره گیری اش از بازیگری به این علت بوده که او فقطً یک بازیگر آماتور بوده است، اما داستان‌هایی وجود دارد مبنی بر این که بازی و شخصیت او در این فیلم آنقدر باورپذیر بوده است که در جامعه کره به او برچسب خانه خراب کن می زدند. هر کدام از این دو روایت که واقعی تر باشد، لی بهترین قسمت این فیلم ترسناک روانشناختی است.

فیلم کره ای خدمتکار داستان خانواده کیم را جستوجو می کند – پیانیست دونگ سیک (کیم جون کیو) که با همسر باردار و دو فرزندش در یک خانه تازه زندگی می کنند و به فردی نیاز دارند تا در مراقبت از خانه بزرگشان به آنها پشتیبانی کند. کارخانه ای که کیم در آن کار می کند تعدادی کارگر دارد که علاقه مند به استخدام به گفتن خدمتکار در خانه اش می باشند، از جمله میونگ سوک (لی). میونگ سوک به خانه کیم ها نقل مکان می کند اما وجود او به مشکلی بزرگتر از آنچه پیش بینی می شد تبدیل می گردد. میونگ سوک یک زن افسونگر خانه خراب کن کلاسیک و نیروی محرکه این فیلم ترسناک خانگی بی نقص است. اگر عاشق تریلرهای قدیمی هستید، The Housemaid برای شما بهترین گزینه است.

۷- My Sassy Girl (۲۰۰۱)

در برنامه‌های عاشقانه کره‌جنوبی هیچ کمبودی وجود ندارد، و برخی از عاشقانه‌ترین فیلم‌هایی که تا بحال ساخته شده اند، از کشوری می آیند که ملودرام‌های آبکی و درام‌های کره ای بیشتر از حد عاشقانه را برای ما به ارمغان آورده است. My Sassy Girl پیچشی متفاوت در ژانر عاشقانه است که کمدی را با نقش اول های پرسروصدایی ترکیب می کند که بر پایه معیارهای اجتماعی حرکت نمی کنند. دختر پرروی من یکی از بزرگترین فیلم های دهه ۲۰۰۰، در سطح محلی و بین المللی است که به کاتالیزوری برای اراعه تصویری دلنشین از فیلم های کره ای در خارج از سرزمین تبدیل شد. این چنین My Sassy Girl یکی از فیلم هایی است که بیشترین اسپین آف ها و بازسازی ها را در کشورهای دیگر دارد.

دختر پرروی من داستان یک دانشجوی مهندسی به نام گون وو (چا ته هیون) را جستوجو می کند که یک دختر مست (جون جی هیون) را از برخورد با قطار در عصر یک روز خاص نجات می دهد، در حالی که انتظار یک قرار عاشقانه را می کشد. در ادامه زندگی این دو به هم گره می خورد، در حالی که دختر هم چنان به شدت به رفتارهای شگفت و غریب خود ادامه داده و ناموافق دختران بامزه ای حرکت می کند که گون وو طبق معمولً با آن ها قرار می گذارد. آنها در طول این داستان زیاد دوست داشتنی اما زیاد تر مضحک به هم علاقمند می شوند. My Sassy Girl نمونه فرد دیگر از به چالش کشیدن استانداردهای کره جنوبی است، این بار در رابطه قرار ملاقات عاشقانه و ویژگی هایی که قرار است شخصیت ها در قرار ملاقات خود نشان دهند، نه شخصیت و رفتارهایی که در حقیقت دارند.

۶- Train to Busan (۲۰۱۶)

یکی از شوق‌انگیزترین فیلم‌های اکشن نیز یک فیلم زامبی محور ساخت کره‌جنوبی با تاریکی و احساسات زیاد، با گفتن قطار بوسان است. فیلم‌های کره ای به علت ترکیب چندین روایت در یک داستان و پرداختن به موضوعات گوناگون شناخته شده‌اند، و قطار بوسان نیز از این قاعده مستثنی نیست. یون سانگ هو یکی از بزرگترین فیلمسازان این سرزمین در ژانر ترسناک است که همه نوع فیلمی در این ژانر، از انیمیشن های زامبی گرفته تا سریال های شیطانی، ساخته است. قطار بوسان به علت داستان، فضا و داستان گویی خود منحصر به فرد است و یکی از اورجینال ترین داستان ها را در این ژانر دارد.

قطار بوسان داستان مسافران یک قطار کره ای را جستوجو می کند که از سئول به سمت بوسان در جنوب سرزمین می رود. تمرکز داستان روی سوک وو (گونگ یو) و دخترش سو آن (کیم سوآن) است که برای جشن تولدش به بوسان سفر می کنند. این چنین در این قطار سانگ هوا (دون لی) محافظ و همسر باردارش سونگ کیونگ (جونگ یو-می) و تعداد بسیاری مسافران دیگر وجود دارند. قبل از حرکت قطار، زنی آلوده به ویروس زامبی داخل قطار می بشود و بیماری را به شدت پخش می کند. بازماندگان باید با زامبی ها و دیگر بازماندگان شرور مبارزه کنند.

۵- Miracle In Cell No. 7 (۲۰۱۳)

در فهرست فیلم‌هایی که از زندگی واقعی الهام گرفته‌اند، معجزه در سلول شماره ۷ یکی از تکان دهنده ترین داستان‌هایی است که می‌توانید ببینید. اگر چه از یک داستان زیاد تراژیک و سنگین الهام گرفته است، این فیلم یک درام کره ای نسبتاً دلگرم کننده است. در سال ۱۹۷۲، یک مرد معلول ذهنی توسط پلیس ناچار شد به قتل یک کودک اعتراف کند، که در نهایت در سال ۲۰۰۸ تبرئه شد. فیلم داستان را مقداری متفاوت و با حال و هوای سبک‌تر روایت کرده و مقداری کمدی را در دیالوگ های شخصیت ها ترکیب می‌کند.

معجزه در سلول شماره ۷ داستان یونگ گو را روایت می کند، مردی با ناتوانی های رشدی که رابطه نزدیکی با دختر خردسالش به نام یه سونگ دارد. هنگامی یونگ سو می بیند که دختری لیز خورده و سرش به پیاده رو برخورد می کند، تلاش دارد او را نجات دهد اما به نادرست به قتل او متهم می بشود. یونگ گو که نمی تواند به درستی از خود دفاع کند و با مقداری درگیری قبلی با کمیسر پلیس، در سلولی به حبس ابد محکوم شده و به سلولی به نام اتاق شماره ۷ منتقل می بشود. داستان فیلم نشان می دهد که چطور یونگ گو با وجود ناتوانی و محکومیت ناحق خود به آرامی عشق و دوستی هم سلولی هایش را بدست می آورد. این فیلم یکی از بهترین فیلم های کره ای است که برای تماشاگران بین المللی پیشنهاد می بشود.

۴- Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring (۲۰۰۳)

فیلم‌های کیم کی‌ دوک طبق معمولً خاص و متفاوت می باشند، اما در معنی بدش. آنها زیاد تر زیاد درون نگرانه و فلسفی می باشند، حتی در تاریک ترین لحظاتشان. از معروف ترین فیلم های او می توان به Time, 3-Iron, Pieta و فیلم تحسین شده بهار، تابستان، پاییز، زمستان … و بهار اشاره کرد که برنده جوایز بین المللی بسیاری شد. منتقدان از سراسر جهان این فیلم را در بین بهترین فیلم های دهه ۲۰۰۰ و حتی بهترین فیلم های سینمای کره جنوبی در همه دوران قرار می دهند. راجر ایبرت آن را به شدت تحسین کرده و می گوید: «به ندرت فیلمی به این سادگی مرا تا این حد تحت تاثییر قرار داده است. حس می کنم می توانم آن را در یک پاراگراف تحلیل کنم یا ساعت ها درمورد آن او گفت و گو کنم.»

بهار، تابستان، پاییز، زمستان… و بهار یک سال از زندگی راهبی را جستوجو می‌کند که روی یک قایق بودایی در طبیعت وحشی کره زندگی می‌کند. او مشغول مطالعه تعالیم بوداست که راهب جوانی به او نزدیک می بشود و می خواهد این اصول را یاد بگیرد. این فیلم یک داستان عاشقانه، درام و داستانی درمورد خودیابی، خشم، رستگاری و غم است، اگرچه تقریباً هر حس قابل تصوری را در بر می گیرد. این فیلم آرام سوز امکان پذیر برای دیالوگ های محدودش مناسب هر فردی نباشد، اما برای افرادی که می‌خواهند خود را در سینمای کره جنوبی غرق کنند، بهترین گزینه خواهد می بود.

۳- Friend (۲۰۰۱)

دوست، یا Chingu، داستان دوستی است. این فیلم داستان گروهی از دوستان مرد را در صدمه‌پذیرترین و خام‌ترین موقعیت و فرمشان به عکس می‌کشد که در طول سال‌ها از یک پیوند قوی دوستانه به یک رقابت تلخ می رسند. Friend فکر عموم را نسبت به بازیگران مهم خود تحول داد و به آنها به گفتن بازیگران شخصیت شناخت بیشتری داد. کواک کیونگ تاک، کارگردان این فیلم، سناریو آن را بر پایه زندگی و دوران بلوغ خود در بوسان نوشته است. او این چنین این فیلم را در سال ۲۰۰۹ در قالب یک درام کره ای بازسازی کرد.

دوست ماجرای چهار دوست دبیرستانی را جستوجو می کند: جون سوک (یو اوه سونگ) رهبر گروه؛ دونگ سو (جانگ دونگ گان) شخصیت ضعیف گروه؛ سانگ تاک (سئو تائه هوا) شاگرد اول گروه؛ و جونگ هو (جونگ وون تاک) کمدین گروه. آنها با هم بزرگ شده و از کودکی در کنار یکدیگر بوده اند، اما هنگامی بزرگ تر شده و مدرسه را ترک می کنند، فیلم نشان می دهد که چطور تحول کرده و به شخصیت های متمایزی تبدیل می شوند. آیا آنها می توانند سپس از این که سال ها از هم دور بوده اند نیز دوست بمانند؟ Friend تصویری درخشان از دوستی اراعه کرده و یکی از مهم ترین فیلم هایی است که اگر می خواهید فرهنگ پاپ کره ای را فهمیدن کنید باید تماشا کنید.

۲- Oldboy (۲۰۰۳)

پارک چان ووک یکی از شناخته شده ترین کارگردانان کره جنوبی در سطح بین المللی است و برای غرق شدن در دورنمای سینمایی این سرزمین، تماشای اکثر فیلم های پارک نیز گزینه ای عالی است. انتخاب یک فیلم از بین فیلم های او برای این فهرست همانند یک جنایت است چون Lady Vengeance، Joint Security Area و The Handmaiden همه انها از بهترین آثار این کارگردان می باشند که انتخاب بهترین گزینه از بین آن ها دشوار است. با این حال، Oldboy می تواند بزرگترین شاهکار او باشد، فیلمی آنقدر او گفت و گو برانگیز و تاثیرگذار که مردم هم چنان تا به امروز در رابطه آن سخن بگویید می کنند. اگر چه اجماعی بر سر این نوشته وجود ندارد اما رفیق قدیمی به گمان زیادً مشهورترین فیلم کره جنوبی برای طرفداران سینما در خارج از این سرزمین است.

اولدبوی داستان مردی به نام دائه سو (چوی مین سیک) را جستوجو می کند که به زمان ۱۵ سال در اتاق یک هتل زندانی می بشود. او هیچ زمان افرادی که اسیرش کرده اند را ندیده و علت حبس شدنش در این اتاق را نمی‌فهمد، اما هنگامی یک روز بالاخره آزاد می‌بشود، تلاش می‌کند تا افرادی را که او را ربوده اند و علت آن را اشکار کند. دائه سو در طول جستجوی خود با یک سرآشپز سوشی جوان به نام می دو (کانگ هی جونگ) آشنا می بشود که رابطه ای عاشقانه بین این دو شکل می گیرد. در اینجا یو جی تائه که در فیلم Attack the Gas Station نیز وجود داشت، نقش شخصیت شرور مهم را به عکس می کشد و اگر فیلم ها را به ترتیب اکران تماشا کنید، تبدیل شدن او را از یک هنرمند بی پروا به یک تاجر انتقام جو خواهید دید.

۱- Parasite (۲۰۱۹)

سخت است بگوییم که اولدبوی یا انگل کدام یک برای سینمای کره جنوبی مهم تر است، اما اگر به تمجیدها نگاه کنیم، دومی به وضوح برنده این رقابت است. انگل یک طنز اجتماعی گزنده است که در میانه راه خود ژانر داستان را تحول داده، به یک تریلر کمدی تاریک تبدیل می بشود و فهمیدن بینندگان را از این که یک فیلم دلنشین باید چطور باشد به چالش می کشد. این فیلم نشان می دهد که همیشه در فیلم های کلاسیک جا برای نوآوری وجود دارد و این چنین این که ذهن بونگ جون هو به شکلی متفاوت عمل می کند. انگل برنده بهترین فیلم، بهترین فیلم خارجی، بهترین فیلمنامه و بهترین کارگردانی در اسکار شد و به بونگ کیسه‌ای پر از جوایز داد تا سپس از آن شب عالی در سال ۲۰۲۰ به خانه ببرد.

انگل داستان خانواده فقیر کیم و خانواده ثروتمند پارک را جستوجو می کند، اگرچه کیم ها تمرکز مهم داستان می باشند. پدر این خانواده، کی دوک (سونگ کانگ هو)، بچه هایش، کی وو (چوی وو سیک) و کی جونگ (پارک سودام) را تشویق می کند تا نقشه کشیده و انواع کارهای نامشروع را انجام بدهند تا بقایشان را ضمانت کنند. هنگامی دوست دانشگاهی کی وو برای او شغلی به گفتن معلم انگلیسی در خانه خانواده ثروتمند پارک اشکار می کند، کی وو مطرح داخل کردن همه اعضای خانواده به خانه کیم ها را اغاز می کند تا برای آنها کار کنند. انگل که زیاد تر خنده دار و حتی افسرده کننده است، یک روایت پرفراز و نشیب هوشمندانه از احساسات و ژانرها و واقعاً یکی از بهترین فیلم های تاریخ سینمای کره جنوبی است.