تزریق طلا به چشم امکان پذیر راهکار آینده برای نگه داری بینایی باشد_تونل زمان

ذرات ریز طلا در چشم امکان پذیر روشی غیرمعمول برای درمان به‌نظر برسد، اما مطالعه جدیدی روی موش‌ها مشخص می کند این روش امکان پذیر در درمان دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) و دیگر مشکلات چشمی موثر باشد.

دژنراسیون ماکولا میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و گمان ابراز آن با افزایش سن زیاد تر می‌بشود. صدمه به ماکولا که در شبکیه چشم قرار دارد و حاوی سلول‌های گیرنده نوری حساس به نور است، علتتاری دید و مشکلات بینایی دیگر می‌بشود. در حالی‌که درمان‌هایی برای کند کردن پیشرفت AMD وجود دارد، این راه حلها قادر به برگشت دادن بینایی از دست رفته نیستند.

جیاروی نی، مهندس زیست‌پزشکی از دانشگاه براون در رودآیلند به‌نقل از ساینس آلرت می‌گوید این نوع جدیدی از پروتز شبکیه است که بدون نیاز به جراحی پیچیده یا اصلاحات ژنتیکی، پتانسیل برگشت دادن بینایی از دست‌رفته بر تاثییر دژنراسیون شبکیه را دارد. این تکنیک امکان پذیر بتواند الگوهای درمانی بیماری‌های دژنراتیو شبکیه را منقلب کند.

روش درمانی تازه به این صورت عمل می‌کند: نانوذرات زیاد ریز طلا، که قطر آن‌ها هزاران بار کمتر از ضخامت تار موی انسان است، با آنتی‌بادی‌هایی ترکیب خواهد شد تا سلول‌های خاصی را در چشم مقصد قرار دهند. سپس این ذرات به محفظه زجاجیه که بین شبکیه و عدسی و پر از ژل قرار دارد، تزریق خواهد شد.

این روش درمانی به طوری طراحی شده که با منفعت گیری از نانوذرات طلا و نور مادون قرمز، سلول‌های خاصی در چشم را تحریک می‌کند تا همانند گیرنده‌های نوری طبیعی (که مسئول دیدن نور می باشند) عمل کنند. اگر این درمان روی انسان هم قابل اجرا بشود، لیزر مادون قرمز موردنیاز برای تحریک نانوذرات می‌تواند داخل عینک قرار داده بشود، طوری که فرد فقط با منفعت گیری از آن عینک بتواند از این فناوری منفعت گیری کند و به جراحی یا دستگاه‌های پیچیده نیازی نباشد.

روش درمانی تازه در موش‌هایی که درمان روی آن‌ها آزمایش شد و به‌طورخاص برای داشتن اختلالات شبکیه مهندسی شده بودند، تا حدی در برگشت دادن بینایی موثر می بود ( یقیناً انجام آزمایش کامل بینایی روی موش‌ها مقداری دشوار است). این تحقیق نشان داد نانوذرات می‌توانند به دور زدن گیرنده‌های نوری صدمه‌دیده پشتیبانی کنند.

در مطالعه تازه، نشان داده شد نانوذرات طلا می‌توانند بدون عوارض جانبی تازه، برای زمان زمان طویل در شبکیه چشم باقی بمانند.

نویسندگان می‌گویند مطالعه آن‌ها مشخص می کند  نانوذرات طلا می‌توانند به‌طور موثر سیستم بینایی را فعال کنند و علتبهبود کارکرد آن شوند. این نتیجه زیاد امیدوارکننده است و مشخص می کند در آینده، این روش می‌تواند کاربردهای خوبی برای درمان مشکلات بینایی داشته باشد.

روش تازه از برخی جهات همانند به درمان‌های جاری برای مشکلات چشمی همانند AMD و رتینیت پیگمنتوزا است، ولی مزیت مهم آن این است که چندان تهاجمی نیست و به جراحی یا کاشت دستگاه‌های بزرگ داخل چشم نیازی ندارد. علاوه‌براین، این روش می‌تواند میدان دید گسترده‌تری را پوشش دهد.

نتایج مطالعه روی موش‌ها امکان پذیر در انسان‌ها هم تکرار بشود، اما انجام آزمایش‌های انسانی زمان‌بر است و برای این که درمان ایمن و تاییدشده‌ای برای منفعت گیری در انسان‌ها داشته باشیم، به زمان نیاز است. مطالعه تازه اولین قدم مهم برای رسیدن به این مقصد است

اکنون، تحقیقاتی درحال انجام است که مشخص می کند چطور می‌توان از تازه ترین فناوری‌ها و دستاوردهای علمی برای درمان بیماری‌های چشمی منفعت گیری کرد. یکی از این راه حلها برنامه‌ریزی مجدد دیگر سلول‌های شبکیه است تا جانشین گیرنده‌های نوری شوند که کارآیی خود را از دست داده‌اند.

محققان در مقاله خود اشاره کرده‌اند که این نوآوری پیشرفت بزرگی است و می‌تواند عرصه‌ای برای گسترش پروتزهای شبکیه فوتوترمال (پروتزهایی که از گرمای نور برای درمان منفعت گیری می‌کنند) همانند عینک‌های خاص در آینده باشد.

مطالعه در مجله‌ی ACS Nano انتشار شده است.