چه می‌بشود اگر سیاه‌چاله‌ای سرگردان به منظومه شمسی داخل بشود؟_تونل زمان

رابرت مک‌نیس، دانشیار فیزیک در دانشگاه لویولا شیکاگو می‌گوید سیاه‌چاله‌هایی که از وجود آن‌ها یقین هستیم، همه انها زیاد بزرگ‌تر از خورشید می باشند. گرانش خورشید بر حرکت اجرام درون منظومه شمسی تا فواصل زیاد دور تاثییر دارد، به این علت هر جرمی بزرگ‌تر از خورشید که در نزدیکی ما سرگردان باشد، اثرات قابل‌توجهی خواهد داشت.

سیاه‌چاله‌هایی که درمورد آن‌ها می‌دانیم یا سیاه‌چاله‌های دارای جرم ستاره‌ای می باشند (سیاه‌چاله‌هایی که جرمشان تا ۱۰۰ برابر جرم خورشید است) یا در دسته‌بندی سیاه‌چاله‌های کلان‌جرم قرار می‌گیرند که جرمشان به ۱۰۰ هزار تا میلیاردها برابر جرم خورشید می‌رسد و عموما در مرکز کهکشان‌ها یافت خواهد شد. اما احتمالات فرد دیگر نیز وجود دارد.

برای مثال، امکان پذیر بتوان درون شتاب‌دهنده ذرات، سیاه‌چاله‌های کوچکی را تشکیل کرد که جرمشان از یک گرم تا جرم یک انسان متغیر است و اندازه‌ی میکروسکوپی دارند. وگل او گفت: «این چنین سیاه‌چاله‌ای حتی اگر درست از روبه رو من رد بشود، اتفاقی نمی‌افتد، چون آن‌ها در کمتر از یک ثانیه تبخیر خواهد شد.»

سیاه‌چاله‌های نخستینی وجود دارند که امکان پذیر درنتیجه‌ی نوسانات جرم و چگالی در جهان اولیه شکل گرفته باشند. مک‌نیس می‌گوید این گمان را نمی‌توان رد کرد که سیاه‌چاله‌های نخستین با جرمی چندین برابر جرم زمین در جهان اطراف شناور باشند، اگرچه چیزی که فقط چند برابر زمین جرم داشته باشد، تاثیرات گرانشی چندانی نخواهد داشت.

اگر سیاه‌چاله با جرم ستاره‌ای یا بزرگ‌تر در منظومه شمسی در گردش باشد، بسته به نزدیکی و شدت آن می‌تواند ویرانی به بار آورد. به‌حرف های‌ی وگل، اگر این سیاه‌چاله از ابر اورت (دورترین ناحیه منظومه شمسی) عبور کند، می‌تواند جهت حرکت دنباله‌دارها و سیارک‌های واقع در آن منطقه به سمت زمین بشود.