۵ بیماری خطرناک که از گربه به انسان منتقل می‌شوند

گربه‌ها با آن نگاه‌های مرموز، صدای خرخر اسایش‌قسمت و شیطنت‌های دوست‌داشتنی، برای تعداد بسیاری از ما دیگر یک حیوان خانگی نیستند؛ بلکه عضوی از خانواده به حساب می‌آیند. ما آن‌ها را در بغل می‌گیریم، با آن‌ها بازی می‌کنیم و از وجود گرمشان در casa لذت می‌بریم. اما این صمیمیت نزدیک و این عشق بی‌قید و شرط، همیشه یک سوال مهم را در بعد ذهن انسان تشکیل می‌کند: آیا این هم‌نشینی شیرین می‌تواند خطراتی برای سلامتی ما داشته باشد؟

در این مقاله از «چطور»، تصمیم داریم به شکلی علمی، دقیق و به دور از هرگونه بزرگ‌نمایی یا تشکیل وحشت، به این سوال جواب دهیم. مقصد ما این است که با شناخت حقیقت‌ها، هم از سلامت خود و خانواده‌مان محافظت کنیم و هم با آگاهی کامل، به لذت بردن از وجود این موجودات دوست‌داشتنی ادامه دهیم. این چنین، به سوالات پرتکراری همانند این که «آیا ادرار یا بزاق گربه برای انسان خطرناک است؟» و «زیان‌های گربه برای انسان چیست؟» نیز به طور علمی و دقیق جواب خواهیم داد.

🔗 بیشتر بخوانید: ۱۳ علت کینه‌ای بودن آدم‌ها_تونل زمان

۱. بیماری خراش گربه

بیماری خراش گربه (چنگ گربه) یک بیماری باکتریایی مشترک بین انسان و گربه‌ها است. طبق معمول گربه‌ها وقتی‌که درحال لیسیدن خود می‌باشند، از راه قورت‌دادن مدفوع کک‌ها یا کنه‌ها به این بیماری مبتلا خواهد شد. سپس، این بیماری از راه چنگال‌های گربه‌های آلوده به انسان منتقل می‌شود. این چنین، لیسیدن زخم بازِ انسان توسط گربه نیز می‌تواند جهت انتقال این maladie از راه بزاق گربه‌ی آلوده بشود.

🔗 بیشتر بخوانید: آیا مغز ما کند کار می‌کند؟ + راه‌های افزایش منفعت‌وری مغز_تونل زمان

طبق معمول گربه‌های آلوده دچار تب یا ورم غده‌ها خواهد شد. در انسان نیز این بیماری امکان‌پذیر علائمی همانند ورم غده‌های لنفی، تب و سردرد تشکیل می‌دهد. این علائم طبق معمول خودبه‌خود بهبود می‌یابند. هرچند امکان‌پذیر این روال بهبودی ماه‌ها به‌طول بینجامد. این چنین افرادی که دچار ضعف دستگاه ایمنی هستند، بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به بیماری خراش گربه می‌باشند.

۲. کرم‌های لوله‌ای

کرم‌های لوله‌ای (به نام علمی Toxocara cati) از شایع‌ترین انگل‌های داخلی در گربه‌ها، به‌خصوص بچه‌گربه‌ها هستند. این بیماری یک تهدید جدی برای انسان، به‌خصوص کودکان، محسوب می‌شود.

گربه آلوده، تخم‌های میکروسکوپی انگل را از طریق مدفوع خود دفع می‌کند. این تخم‌ها بعد از قرار گرفتن در خاک یا محیط، طی چند هفته عفونی و بیماری‌زا خواهد شد. انسان (به‌خصوص کودکان) از طریق تماس با خاک، جعبه خاک گربه یا سطوح آلوده به این تخم‌ها و سپس بردن دست به دهان، به‌صورت اتفاقی تخم‌ها را می‌بلند.

پس از بلعیدن، تخم‌ها در روده انسان باز شده و از آن‌ها لارو خارج می‌شوند. برخلاف بدن گربه، این لاروها در بدن انسان به کرم بالغ تبدیل نمی‌شوند، بلکه در بدن مهاجرت می‌کنند و می‌توانند به ارگان‌های مختلفی همانند کبد، ریه‌ها، مغز و حتی چشم‌ها صدمه وارد کنند. انسان در واقع یک میزبان اتفاقی برای این انگل است. بسته به اینکه فرد چه تعداد کرم لوله‌ای خورده باشد، علائم متغیری را نشان می‌دهد. علائم ممکن شامل دردهای شکمی، استفراغ و اسهال باشند یا علامتی در فرد ابراز نشود. برای درمان کرم‌های لوله‌ای باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک برای‌تان داروی ضدانگل مناسب تجویز می‌کند.

۳. توکسوپلاسموز

توکسوپلاسموز یک بیماری انگلی رایج در گربه‌هایی است که بیرون از خانه زندگی می‌کنند. این بیماری انگلی، شناخته‌ترین بیماری قابل انتقال از گربه است، اما نحوه-transition آن به‌طور اینorrect درک می‌شود. گربه‌ها با خوردن جوندگان یا پرندگان آلوده، میزبان این انگل می‌شوند. انگل در روده گربه تکثیر شده و تخم‌های آن (اووسیست) از طریق مدفوع دفع می‌شود. انسان با دست زدن به مدفوع یا خاک آلوده به مدفوع (به‌عنوان مثال در زمان باغبانی یا تمیز کردن ظرف خاک گربه) و سپس تماس دست با دهان، آلوده می‌شود. این بیماری برای افراد سالم طبق معمول بدون علامت یا با علائم خفیف شبه-انفلوانزاست، اما برای زنان باردار (به‌دلیل خطر صدمه به جنین) و افراد با سیستم ایمنی ضعیف (همانند بیماران مبتلا به ایدز یا سرطان) بسیار خطرناک است.

آلودگی می‌تواند از راه مادر به نوزاد نیز منتقل شود. طبق معمول نوزادان در بدو تولد علائمی ندارند؛ اما به مرور علائمی همانند نابینایی و معلولیت ذهنی در آن‌ها مشهود می‌شود. می‌توان با ترکیبی از داروها، توکسوپلاسموز را در انسان درمان کرد؛ اما گمان دارد انگل‌ها تا ابد در سلول‌ها و بافت‌های فرد بمانند. توکسوپلاسموز را در گربه‌ها با حمایت آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توان درمان کرد.

برای پیشگیری از توکسوپلاسموز نباید بگذارید گربه‌تان شکار کند. این چنین اگر باردار هستید، بهتر است مسئولیت نظافت گربه را به فرد دیگری واگذار کنید.

۴. درماتوفیتوز

درماتوفیتوز (کچلی، کرم حلقوی یا قارچ پوستی) که برخلاف نامش توسط کرم تشکیل نمی‌شود، یک عفونت قارچی بسیار مسری و رایج در پوست، مو و پنجه‌های گربه است. спорهای این قارچ می‌توانند ماه‌ها در محیط زنده بمانند و از طریق تماس مستقیم با گربه آلوده یا وسایل مشترک همانند برس و جای خواب، به انسان یا حیوانات دیگر منتقل شوند. علائم در گربه‌ها طبق معمول به‌صورت ریزش موی سکه‌ای و دایره‌ای شکل، پوسته‌پوسته شدن و گاهی خارش ظاهر می‌شود، هرچند برخی گربه‌ها می‌توانند ناقل بدون علامت باشند.

این عفونت در humains نیز علت ایجاد ضایعات پوستی قرمز، حلقه‌ای شکل و خارش‌دار می‌شود. درمان این بیماری نیازمند عمل همزمان برای انسان و حیوان است. گربه آلوده حتماً باید تحت نظر دامپزشک با داروهای ضدقارچ خوراکی و موضعی درمان شود، چون در غیر این صورت به گفتن منبع عفونت برای خود و دیگران باقی می‌ماند. انسان‌ها نیز باید برای تشخیص قطعی و دریافت درمان مناسب به پزشک مراجعه کنند. اگرچه در موارد خفیف امکان‌پذیر کرم‌های ضدقارچ بدون نسخه مؤثر باشند، اما اکثر gång‌ها برای درمان کامل به داروهای تجویزی نیاز است.

۵. هاری

هاری یک بیماری ویروسی کشنده است که سیستم عصبی را مقصد قرار می‌دهد. اکثر موارد هاری در انسان‌ها از راه تماس مستقیم با خفاش، راکون و هر پستاندار فرد دیگر همانند سگ‌ها و گربه‌های آلوده به ویروس هاری ابراز می‌شوند. یقیناً در گربه‌های خانگی که واکسینه شده‌اند çok nadir است، اما به دلیل مرگبار بودن این بیماری باید همیشه جدی گرفته شود. این ویروس از طریق بزاق حیوان آلوده و معمولاً با گاز گرفتن منتقل می‌شود. واکسیناسیون منظم گربه‌ها و پرهیز از تماس با گربه‌های ولگرد و ناآشنا، بهترین راه پیشگیری است.

اگر گمان می‌کنید حیوانی آلوده به هاری شما را گرفته است، بلافاصله محل گازگرفتگی را با آب و صابون و محلول‌های ضدعفونی رایج همانند یُود بنشوید. سپس به پزشک مراجعه کنید. یک دوره واکسیناسیون یک‌ماهه می‌تواند در درمان این ویروس کمک کند. در صورت عدم درمان، ویروس هاری می‌تواند به مرگ فرد بینجامد. به این دلیل، اگر واکسیناسیون هاری گربه‌تان را انجام نداده‌اید یا زمان آن به تأخیر افتاده، باید گربه‌تان را به زمان ۴۵ روز قرنطینه کنید تا ببینید علائمی از هاری در او وجود دارد یا خیر.

حقیقت‌ها در مورد ایدز و هرپس گربه‌ها

دو بیماری ویروسی شایع در گربه‌ها، یعنی FIV و هرپس، اکثر vezes دلنگران‌ساز صاحبانی خواهد شد. مسئله کلیدی و مطمئن‌ساز این است که این دو ویروس مخصوص گربه‌سانان است و به هیچ وجه به انسان منتقل نمی‌شوند.

ویروس نقص ایمنی گربه‌سانان (FIV):

این ویروس که به آن «ایدز گربه» نیز گفته می‌شود، با دعوا به سلول‌های سیستم ایمنی، بدن گربه را در برابر عفونت‌های دیگر ضعیف می‌کند. باید تأکید کرد که FIV با ویروس HIV (عامل ایدز در انسان) کاملاً متفاوت است؛ اگرچه هر دو از یک خانواده ویروسی (لنتی‌ویروس‌ها) هستند و کارکرد شبیه دارند، اما هر کدام تنها گونه میزبان خود را آلوده می‌کنند. این ویروس درمان قطعی ندارد، اما گربه‌های مبتلا با مراقبت‌هایحمایتی مناسب می‌توانند سال‌ها زندگی با کیفیت داشته باشند. مهم‌ترین راه انتقال FIV بین گربه‌ها، از طریق گازگرفتگی‌های عمیق در نزاع‌هاست.

ویروس هرپس گربه‌سانان (FHV-1):

این ویروس factor مهمی از شایع‌ترین عفونت‌های الجهاز التنفسي العلوي در گربه‌ها است که به آن «آنفولانزای گربه» هم می‌گویند. علائم آن شامل عطسه، ترشحات بینی و چشم و التهاب-pluk می‌شود. این ویروس نیز بسیار مسری است و از طریق ترشحات تنفسی یا استفاده از ظرف آب و غذای مشترک بین گربه‌ها منتقل می‌شود. هرپس گربه نیز درمان قطعی ندارد و پس از آلودگی اولیه، ویروس برای همیشه در بدن گربه باقی می‌ماند و می‌تواند در زمان استرس مجدد فعال شود. با این حال، علائم آن با داروهایحمایتی که توسط دامپزشک تجویز می‌شود، قابل کنترل است و واکسن نیز برای پیشگیری از شدت بیماری وجود دارد.

چطور از بیماری‌های مشترک گربه‌ها در امان بمانیم؟

با مراعات نکات بهداشتی عمومی می‌توانید از ابتلا به بیماری‌های گربه‌ها در امان بمانید. برای مثال:

• شستشوی مرتب دست‌ها: به‌خصوص بعد از بازی با گربه و حتماً بعد از تمیز کردن ظرف خاک.
• مراجعه منظم به دامپزشک: برای اطمینان از سلامت گربه، واکسیناسیون به زمان و دریافت داروهای ضد انگل و کک.
• نظافت ظرف خاک: هر روز ظرف خاک را تمیز کنید. زنان باردار بهتر است این کار را به فرد دیگر بسپارند.
• جلوگیری از شکار: تا جای ممکن اجازه ندهید گربه خانگی شما پرنده یا جانوران را شکار کند.
• اجتناب از بازی‌های خشن: گربه خود را تشویق به بازی با دست و پای خود نکنید تا از خراش‌های احتمالی جلوگیری شود.
• مراقبت از زخم‌ها: هرگونه خراش یا گازگرفتگی را فوراً با آب و صابون به خوبی بشویید.

مراعات این نکات، خطر ابتلا به بیماری‌های گربه را به‌حد چشمگیری کاهش می‌دهد.

جواب به نگرانی‌های رایج: ادرار، بزاق و هرپس گربه

آیا ادرار گربه علتبیماری می‌شود؟

بر پایهٔ اطلاعات مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا (CDC)، ادرار گربه به خودی خود عامل مهم انتقال بیماری به انسان‌های سالم نیست. خطر مهم در این حوزه، نه خود ادرار، بلکه انگل توکسوپلاسما گوندی است که در مدفوع گربه آلوده وجود دارد. اگر ظرف خاک گربه به درستی و به‌صورت منظم تمیز نشود، امکان‌پذیر آلودگی از مدفوع به محیط اطراف و ادرار نیز سراید کند. به این دلیل، خطر مهم مربوط به لمس مدفوع یا خاک آلوده و سپس دست زدن به دهان است. این چنین، بوی تند آمونیاک در ادرار قدیمی گربه می‌تواند برای افراد مبتلا به آسم یا مشکلات تنفسی، تحریک‌کننده باشد؛ اما عامل بیماری‌زای عفونی محسوب نمی‌شود.

آیا بزاق گربه برای انسان خطرناک است؟

بزاق گربه در حالت عادی و روی پوست سالم انسان، خطری ندارد. اما بزاق این حیوان حاوی باکتری‌هایی است که در صورت ورود به بدن از طریق گاز گرفتن یا خراش آلوده به بزاق می‌تواند خطرناک باشد. مهم‌ترین بیماری مرتبط با این موضوع، بیماری خراش گربه (CSD) است که توسط باکتری بارتونلا هنسله تشکیل می‌شود. این باکتری از طریق کک به گربه منتقل شده و سپس از طریق خراشی که با بزاق (زمان لیس زدن پنجه) یا فضولات کک آلوده شده، به انسان منتقل می‌شود. این چنین باکتری فرد دیگری به نام پاستورلا مولتوسیدا در دهان گربه‌ها وجود دارد که در صورت گاز گرفتن می‌تواند باعث عفونت سریع و جدی در محل زخم شود.

انتقال هرپس از گربه به انسان امکان‌پذیر؟

هرپس یکی از نگرانی‌های رایج اما تقریباً بی‌مبنا است. ویروس هرپس گربه‌سانان (FHV-1) که عامل مهم بیماری‌های تنفسی در گربه‌ها است، با ویروس‌های هرپس انسانی (HSV) که عامل تبخال در انسان هستند، کاملاً متفاوت است. مطابق اظهار مرکز کنترل بیماری‌های آمریکا (CDC)، انتقال هرپس گربه به إنسان یک اتفاق بسیار sangat نادر است و تا به حال هیچ مورد اثبات‌شده‌ای از بیماری جدی در انسان‌های سالم گزارش نشده است. تنها یک یا دو گزارش موردی از التهاب خفیف چشم در افرادی با سیستم ایمنی بسیار ضعیف وجود داشته. به این دلیل، برای عموم مردم، ریسک انتقال این ویروس نزدیک به صفر است.