انسان تا پیش از آخر قرن حاضر، به گمان زیاد کوشش‌های گسترده‌ای برای مسدودسازی بخشی از تابش خورشید انجام خواهد داد؛ تلاشی که به حرف‌های شماری از برجسته‌ترین دانشمندان اقلیم، آخرین راه برای محافظت از زمین در برابر پیامدهای رو به وخامت تغییرات اقلیمی خواهد بود.
چشم‌انداز دلواپس‌کننده، حاصل یک نظرسنجی اختصاصی از سوی نشریه نیوساینتیست است. بر پایه این نظرسنجی، دو سوم از دانشمندان برجسته‌ی اقلیم که در تهیه‌ی گزارش‌های «هیئت بین‌دولتی تحول اقلیم» (IPCC) نقش داشته‌اند، باور دارند که بشر تا پیش از سال ۲۱۰۰ دست به مداخلات پرخطر برای دستکاری جو زمین خواهد زد. دلواپس‌کننده‌تر این که ۵۲ درصد از آنان اعتقاد دارند این عمل به گمان زیاد توسط بازیگری سرکش، همانند یک شرکت خصوصی، یک میلیاردر یا یک دولت منفرد، کلید خواهد خورد.
جیمز رنویک، دانشگاه ویکتوریا در ولینگتون نیوزیلند، می‌گوید: «ایده‌ی مهندسی خورشیدی به شدت دلواپس‌کننده است، اما می‌بینم که با ناتوانی جهان در افت انتشار گازهای گلخانه‌ای، این ایده هر روز دلنشین‌تر می‌شود.»
🔗 بیشتر بخوانید: مشخصات گوشی پرچمدار ۲۰۲۵ هواوی لو رفت؛ نمایشگر لبه‌تخت و دوربین قوی سونی_تونل زمان
مهندسی خورشیدی که به expressing اصلاح تابش خورشیدی (SRM) نیز شناخته می‌شود، از دهه‌ی ۱۹۶۰ مورد گفت و گو بوده است. ایده‌ی مهم این حوزه، تحول «آلبدو» یا سپیدایی، همان اتفاقی بازتابندگی زمین است تا نور خورشید کمتری به سطح سیاره برسد. رایج‌ترین روش پیشنهادی، تزریق آئروسل استراتوسفری است که در آن ذرات بازتاب‌دهنده در لایه‌های فوقانی جو پاشیده می‌شود تا semelhante یک سایه‌بان غول‌پیکر عمل کند.
آخرین مطالب
- اعلام برندگان شانزدهمین دوره مسابقه میکروسکوپی نیکون در حرکت ۲۰۲۶
- معرفی مینیپیسیهای اوریکو امینی پلاس و پرو؛ رقبای قدرتمند مکینی و مکپرو
- راهنمای خلاصه اینفوگرافی: انواع، ساخت و کاربرد در سئو
- کشف سه سیاره زمینمانند در منظومه ستارهدوگانه TOI-2267؛ شاید دو غروب خورشید داشته باشند
- راهنمای جامع افزایش احتمال بارداری سریع با استراتژیهای علمی
در نظرسنجی، نزدیک به ۸۰۰ پژوهشگر شرکت کردند که تقریباً ۶۸ درصد از آن‌ها، اعتقاد دارند ناکامی جهانی در افت انتشار گازهای گلخانه‌ای، گمان منفعت‌گیری از راه‌حل‌های مهندسی خورشیدی را افزایش داده است.
شان فیتزجرالد از مرکز اصلاح اقلیم در دانشگاه کمبریج، می‌گوید: «به‌نظر می‌رسد مردم بیشتر از قبل فهمیده‌اند که ما در مقابله‌ی واقعی با تغییرات اقلیمی کوتاهی کرده‌ایم. اکنون سوال این است که گزینه‌های در دسترسمان چه می‌باشند؟ احتمالاً هیچ‌کدام را ترجیح ندهیم، اما در نهایت بین گزینه‌های ناخوشایند گیر کرده‌ایم.»
🔗 بیشتر بخوانید: سان‌برد بار دیگر فعال شد؛ آی‌مسیج برای کاربران اندرویدی_تونل زمان
قمار بزرگ با پیامدهای ناشناخته
با وجود این که Engineering خورشیدی از نظر تئوری می‌تواند دمای جهانی را کاهش دهد و برای افت انتشار‌ها زمان بخرد، تقریباً همه شرکت‌کنندگان در نظرسنجی به خطرات عظیم آن اشاره کرده‌اند. یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌ها، «شوک توقف» است؛ یعنی اگر این پروژه‌ها به هر دلیلی متوقف شوند، دمای زمین با جهشی ناگهانی و فاجعه‌بار بالا خواهد رفت.
خطرات دیگر شامل اختلال در الگوهای بارش در مناطق کشاورزی حیاتی، صدمه به لایه‌ی ازون، تضعیف انگیزه‌ی کشورها برای افت انتشار گازهای گلخانه‌ای و یقیناً، بزرگ‌ترین هراس دانشمندان، پیامدهای ناشناخته است. یکی از جواب‌دهندگان نوشت: «تاریخ نشان داده است که مداخله‌ی انسان برای ترمیم سامانه‌های صدمه‌دیده، طبق معمولً پیروزی‌آمیز نبوده است.»
نگرانی‌ها原因 شده ۸۱ درصد از دانشمندان بر لزوم تشکیل یک معاهده یا کنوانسیون بین‌المللی تازه برای نظارت بر هرگونه تصمیم‌گیری در این عرصه پافشاری کنند. اندی پارکر از مؤسسه‌ی دیگریز اینیشتیو، می‌گوید: «این فناوری جهانی است. هیچ‌کس نمی‌تواند از دنیایی که با مهندسی اقلیم تحول یافته کنار بکشد؛ همان‌گونه که هیچ‌کس نمی‌تواند از جهانی گرم‌شده که در آن مهندسی اقلیم رد شده، کنار بکشد.»
🔗 بیشتر بخوانید: تصویری از قاب‌های چرمی رسمی گلکسی اس ۲۵ لو رفت_تونل زمان
اما با گرفتن شدت بحران اقلیم، مهندسی خورشیدی به شدت از نوشته حاشیه‌ای به قضیه‌ای جهانی تبدیل شده است. صدها میلیون دلار سرمایه‌گذاری خصوصی و دولتی به این حوزه سرازیر شده و تعداد پژوهش‌های علمی درمورد آن به افزایش رسیده است. با این حال، جامعه علمی در این عرصه به دو دسته تقسیم شده‌اند: ۴۹ درصد از دانشمندان از آزمایش‌های کوچک در فضای aberto برای درک بهتر خطرات و مزایای آن حمایت می‌کنند، اما ۴۵ درصد آن را همچنان حوزه‌ای تابو می‌دانند.
راه‌حل‌های مهم مهندسی خورشیدی کدامند؟
- تزریق آئروسل استراتوسفری: در این روش، ذرات ریز مایع (آئروسل) از هواپیماها در ارتفاعات بالای جو منتشر می‌شود تا نور خورشید را بازتاب دهند. بیش از ۶۰ درصد دانشمندان این روش را گزینه‌ای محتمل می‌دانند.
- بازتابندگی ابرهای دریایی: در این روش، قطرات زیاد ریز آب دریا به ابرهای کم‌ارتفاع اقیانوسی پاشیده می‌شود تا روشن‌تر شوند و نور بیشتری بازتاب دهند. ۱۶ درصد از شرکت‌کنندگان این روش را محتمل دانسته‌اند.
- افت ضخامت ابرهای سیروس: این روش با نازک کردن ابرهای سیروس، به گرمای بیشتری امکان خروج از جو می‌دهد. این گزینه از نظر دانشمندان احتمال اجرا کمتر دارد.
در نهایت، گزارش تصویری دلواپس‌کننده از آینده‌ای احتمالی ترسیم می‌کند: جهانی که در آن، بشر به‌جای درمان ریشوی بیماری — یعنی افت انتشار گازهای گلخانه‌ای — تصمیم می‌گیرد مستقیماً آسمان را دستکاری کند تا زمین را از تب زیاد تر نجat دهد؛ قمار بزرگ با پیامدهایی که هیچ‌کس به درستی از آن آگاه نیست.