بهترین فیلم ها در رابطه گلادیاتورها_تونل زمان

زیرژانر شمشیر و صندل عناصر اکشن، تاریخ و اساطیر را در هم می آمیزد و طبق معمولً داستان قهرمانان باستانی، پادشاهان ظالم یا هیولاهای ماوراء الطبیعی را روایت می کند. آنها طبق معمولً گلادیاتورها، ارابه ها، قهرمانان، و ردای روم باستان به نام توگا را به عکس می کشند. برخی از این فیلم‌ها می‌توانند قطعاً خنده‌دار و مضحک باشند، اما تعداد بسیاری از آنها زیاد سرگرم‌کننده می باشند. در ادامه این نوشته تصمیم داریم شما را با ۱۰ مورد از بهترین فیلم های ژانر شمشیر و صندل در تاریخ سینما آشنا کنیم.

بهترین فیلم های تاریخ سینما در ژانر شمشیر و صندل

• ۱۰- Alexander (2004)
• ۹- Immortals (2011)
• ۸- Exodus: Gods and Kings (2014)
• ۷- Clash of the Titans (2010)
• ۶- Wrath of the Titans (2012)
• ۵- Troy (2004)
• ۴- ۳۰۰ (۲۰۰۶)
• ۳- Spartacus (1960)
• ۲- Ben-Hur (1959)
• ۱- Gladiator (2000)

۱۰- Alexander (2004)

«بر ترست تسلط کن و قول می دهم بر مرگ تسلط خواهی کرد». فیلم اسکندر یا الکساندر زندگی یکی از مشهورترین فاتحان تاریخ را بازدید می کند. این فیلم به قوت رسیدن اسکندر مقدونی (کالین فارل) را روایت می کند، داستانی که با بزرگ شدن او تحت نظر ارسطو (کریستوفر پلامر) اغاز شده و در نهایت به رسیدن او به گفتن پادشاهی مقدونیه منتهی می بشود. از آنجا، اسکندر لشکرکشی بلندپروازانه ای را برای فتح ایران و گسترش امپراتوری خود تا آن سوی جهان شناخته شده اغاز می کند. محصول نهایی زیاد بهم ریخته و معیوب است، اما به نحوه غیرقابل انکاری جاه طلبانه ساخته شده و سکانس های به یاد ماندنی بسیاری دارد.

صحنه‌های خونین جنگ، نبردهای تن به تن، و رویارویی‌های پرتنش و احساسی به زیبایی از طریق فیلم‌برداری پر از فراز و نشیب رودریگو پریتو به عکس کشیده شده‌اند. علیرغم این که الکساندر بیشتر از حد طویل است (و دارای چند بازی ضعیف)، تا این مدت هم تماشای آن لذت قسمت است، به خصوص برای افرادی که به این دوره از تاریخ علاقه مند می باشند. داستان زیاد مبتذل، یقیناً سرگرم کننده و از نظر بصری دیدنی است. قهرمان داستان شخصیتی پیچیده و ابرانسان است، و این بدان معناست که هر فیلمی در به عکس کشیدن درست و کامل شخصیت او با مشکل روبه رو می بشود، اما الکساندر تلاش در خور تقدیری در این عرصه داشته است.

۹- Immortals (2011)

«برای افتخار بجنگ. برای آینده ات بجنگ. برای جاودانگی بجنگ». این دیالوگ زیاد مهیج در اساطیر یونان، دیالوگی از هنری کاویل در نقش قهرمان تسئوس است. محور داستان تلاش های او برای متوقف کردن شاه ستمگر و بیرحم هایپریون (میکی رورک) است که به جستوجو آزاد کردن تایتان ها و سرنگونی خدایان است. در حالی که ارتش هایپریون یونان را ویران می کند، تسئوس باید به گفتن یک قهرمان، با هدایت زئوس (لوک ایوانز)، برای نجات بشریت از نابودی قیام کند.

کارگردانی این فیلم بر مسئولیت تارسم سینگ، کارگردان فیلم فانتزی و باشکوه The Fall است. سبک خاص فیلمسازی او در سراسر این فیلم دیده می بشود، از تصاویر خاص گرفته تا مناظر ساخته شده توسط کامپیوتر و سه بعدی استریوسکوپی. همانند اسکندر، فناناپذیران نیز زیاد تر در عرصه روایت و شخصیت‌پردازی دچار نقص است، اما از طریق آتش بازی های بصری و دیزاین های شوق‌انگیز این نقص را جبران می‌کند. صحنه‌های نبرد خدایان و تایتان‌ها، به طور خاص، مطمئناً علاقمندان به اسطوره های یونانی را راضی می‌کند. این یکی از منحصربه‌فردترین برداشت های قرن بیست و یکم از داستانی در سبک کلاسیک شمشیر و صندل است.

۸- Exodus: Gods and Kings (2014)

«چه فردی این غیرممکن ها را به خورد شما داده است؟ فقط برده ها به این سخن ها گوش می دهند». فیلم Exodus: Gods and Kings بازگویی حماسی ریدلی اسکات از داستان موسی (کریستین بیل) در کتاب مقدس و مأموریت او برای نجات بنی اسرائیل از بردگی در مصر است. تمرکز فیلم بر روابط پیچیده بین موسی و رامسس (جوئل اجرتون) است، افرادی که روزگاری همرزم و اکنون دشمنان یکدیگر می باشند، در شرایطی که موسی با امپراتوری مصر مخالفت می کند.

اسکات یک حرفه ای همه عیار در ساخت فیلم های حماسی است و این تخصص در اینجا در بدلکاری های شوق انگیز سکانس های ارابه ها و سکانس های باشکوه نبرد به نمایش گذاشته می بشود (برخی دارای هزاران سیاهی لشکر می باشند). آخر داستان در دریای سرخ به طور اختصاصی ای دیدنی است و صحنه های طاعون به شدت دلخراش می باشند. با این وجود، این حقیقت که فیلم موسی را به گفتن یک قهرمان اکشن تجسم می‌کند، گهگاه لحظات شگفت و غریبی را رقم زده و وزن روایت را تضعیف می‌کند. فیلم خروج: خدایان و پادشاهان امکان پذیر چیز جدیدی برای اراعه نباشد، اما این یک روایت پرتنش است و مسلماً بهتر از آن چیزی است که همه فکر می کنند.

۷- Clash of the Titans (2010)

«کراکن را آزاد کن!». سم ورتینگتون در این فیلم نقش پرسئوس، پسر نیمه خدای زئوس (لیام نیسون) و شخصیت مهم داستان را بازی می کند. او در حال انجام ماموریتی متهورانه برای ناکامی هیولای کراکن و نجات شهر آرگوس است. در طول این ماموریت، او با موجودات اساطیری گوناگون، از جمله مدوسا (ناتالیا ودیانوا) و عقرب های غول پیکر روبرو می بشود، در حالی که با خشم خدایان مبارزه می کند. ورتینگتون در این فیلم گروهی از بازیگران برجسته همانند رالف فاینز، جما آرترتون، مدس میکلسن و نیکلاس هولت را در کنار خود دارد.

نبرد تایتان ها در زمان اکران یک پیروزی تجاری بزرگ می بود، اما منتقدان زیاد به آن نقد داشتند – مسلماً بیشتر از حد. بدون شک فیلم داستانی احمقانه دارد ، اما در عین حال دلنشین نیز هست. ورتینگتون برای ایفای نقش مهم فیلم چندان ضعیف نیست، اما کاستی های او عمدتاً با شدت روایت بالای فیلم و موجودات به یاد ماندنی زیاد پوشانده می بشود. امکان پذیر طرفداران این فیلم استاپ موشن مهم از نمود های کامپیوتری خوششان نیاید، اما Clash of the Titans تا این مدت هم فیلم جذابی به شمار می آید که علتشده تعداد بسیاری چندین دفعه این فیلم را تماشا کنند. این فیلم این چنین یکی از موفق‌ترین فیلم‌های زیرژانر شمشیر و صندل می بود، یک فیلم قابل دقت در وقتی که اراعه‌های این ژانر زیاد کم و بافاصله زیاد می بود.

۶- Wrath of the Titans (2012)

«قوت خدایان را حس کنید!». فیلم خشم تایتان ها از جایی اغاز می بشود که نبرد تایتان ها به آخر می رسد، در حالی که یک بار دیگر پرسئوس برای ماموریتی خطرناک فرا خوانده می بشود، این بار برای جلوگیری از قیام تایتان کرونوس انتقام جو و نابود کردن خدایان. قهرمان ما باید به دنیای اموات سفر کند و با چالش های هرکول، از سایکلوپ گرفته تا یک هزارتوی مرگبار روبرو بشود تا جهان را از نابودی نجات دهد. این فیلم، اکشن و نمود های اختصاصی را به مرحله تازه ای می برد و نبردها و درگیری های حماسی بیشتری با هیولاها و خدایان اراعه می دهد.

مطمئناً، برخی از بازی‌ها مصنوعی می باشند و تعداد بسیاری از دیالوگ‌ها انگار که از یک کتاب کمیک گرفته شده‌اند، اما Wrath of the Titans هم چنان یک فیلم سرگرم کننده پاپ کورنی است، با نمود‌های بصری برتر و کارگردانی خوبی از جاناتان لیبسمن (نبرد: لس آنجلس، هیلو). این فیلم این چنین مقداری به اسطوره‌شناسی واقعی‌ یونانی نزدیک تر است، حتی اگر باز هم برداشتی شگفت و غریب از شخصیت‌های معروفش داشته باشد. هنگامی سخن بگویید از فیلم‌های اکشن، نمایش عضله و شگفت انگیز به بین می‌آید، Wrath of the Titans همان چیزی است که می‌توانید خواست کنید.

۵- Troy (2004)

«جاودانگی! بگیر! مال توست!». تروی بازگویی ایلیادِ هومر است، داستانی که بر وقایع جنگ تروآ تمرکز دارد. تمرکز داستان بر روی آشیل (برد پیت) است که با میل شدید خود برای افتخار ابدی دست و پنجه نرم می کند، در حالی که در جبهه یونانی ها در محاصره تروآ شرکت می کند. کارگردانی ولفگانگ پترسن با پشتیبانی بازی متعهدانه و درونگرایانه پیت، واقع گرایی تلخی را به این داستان باستانی می آورد.

بازیگران نقش های مکمل نیز قوی می باشند و تعداد بسیاری از چهره های مشهور دهه ۲۰۰۰ در این فیلم ظاهر می شوند: اورلاندو بلوم، دایان کروگر، شان بین، برایان کاکس، برندان گلیسون و رز بیرن. با این حال، بهترین نقش آفرینی فیلم به ستاره ای از یک دهه قبل می رسد: پیتر اوتول در نقش پریام، پادشاه تروآ. فیلم Troy امکان پذیر به پای شکوه منبع مهم خود نرسد، با این وجود، با نبردهای بزرگ و زیاد خوش ساختی همراه است. دوئل‌های زیاد نزدیک و تن به تنی در میانه این درگیری بزرگ رخ می دهند، همانند دوئل بین آشیل و هکتور (اریک بانا).

۴- ۳۰۰ (۲۰۰۶)

«اینجا اسپارت است!». جرارد باتلر در نقش شاه لئونیداس، فرمانده نیروهای اسپارتی که در برابر ارتش عظیم ایرانی ایستادگی کردند، در نقشی ماندگار و یقیناً او گفت و گو برانگیز ظاهر می بشود. اسپارتان ها در ترموپیل روبه رو نیروهای ایرانی ایستادگی می کنند، اگرچه روایت آن بیشتر از حد حماسی، اسطوره سازانه و اغراق‌آمیز است، اما یکی از نادیده گرفته شده ترین داستان های دلنشین تاریخ است، و زک اسنایدر با این اقتباس از رمان گرافیکی فرانک میلر به خوبی این کار را انجام می‌دهد. این فیلم داستانی از شجاعت، خیانت، خشونت، و پیروزی علیرغم ناامیدی است.

روایت فیلم مسلماً زیاد ساده انگارانه است، اما تا این مدت چیزهای بسیاری برای لذت بردن در فیلم ۳۰۰ وجود دارد. تصاویری خاص و تاریک، میدان های نبرد غرق در خون، سکانس های مبارزه شرورانه و زیاد، دیالوگ های به یاد ماندنی، قتل عام هایی رقص گونه، و مردمانی که با تحثیر به درون چاه ها انداخته می شوند. فیلم ۳۰۰ فیلمی جنجالی، پرهیاهو و خبرساز با ظرافت های دلنشین است.به همین خاطر، این فیلم یک پیروزی بزرگ تجاری می بود (با وجود نقدهای منفی زیاد ) و هم چنان یکی از شناخته شده ترین فیلم های اکشن دهه ۲۰۰۰ است.

۳- Spartacus (1960)

«من اسپارتاکوس هستم!». این فیلم کلاسیک، کرک داگلاس را در نقش شخصیت مهم، یک برده به نام اسپارتاکوس که گلادیاتور شده و اکنون رهبری یک شورش عظیم علیه امپراتوری روم را بر مسئولیت دارد، به کار می گیرد. اسپارتاکوس از آغازی ناگواری به شکوه گلادیاتوری رسیده و به نماد مقاومت در برابر ظلم تبدیل می‌بشود. این فیلم یک تاثییر حماسه هوشمندانه و استادانه با طراحی لباس غیرمعمول است، جایی که استنلی کوبریک تصویری تاریک‌تر و مدرن‌تر به عناصری می‌دهد که توسط سیسیل بی. دمیل رایج شده می بود.

این کارگردان در زمان ساخت این فیلم تنها ۳۰ سال سن داشت، اما این پروژه بزرگ را با مهارتی استادانه هدایت کرد، موضوعی که در سکانس های جنگی عظیم فیلم که به ۸۰۰۰ سرباز از پیاده نظام اسپانیا نیاز داشت، مشهود می بود. کوبریک این چنین بازی های خارق العاده ای از بازیگران می گیرد. داگلاس در فیلم فوق العاده است، لارنس اولیویه، جین سیمونز، تونی کورتیس، چارلز لاتون، و پیتر اوستینوفِ برنده اسکار، در بهترین بازی دوران حرفه ای خود، فوق العاده می باشند. به همه این دلایل، اسپارتاکوس فورا به نماد هالیوود و فیلم های حماسی تبدیل شد. تاثییر آن در صحنه‌ای که ده‌ها مرد ادعا می‌کنند اسپارتاکوس می باشند، آشکارتر می بشود، ایده‌ای که از آن زمان تا به حال چندین دفعه کپی برداری و پیروی شده است.

۲- Ben-Hur (1959)

»خدایا به من انتقام عطا کن! دعا می کنم زنده باشی تا من برگردم.» این داستان حماسی از خیانت، انتقام و رستگاری، از نظر سبک فیلسازی زیاد جلوتر از زمان خود بوده و یک پیروزی بزرگ در باکس آفیس (در آن زمان دومین فیلم پرفروش جهان تنها سپس از بر باد رفته) و یکی از بهترین سینمای دهه ۵۰ می بود. بن هور در رابطه یک شاهزاده یهودی (چارلتون هستون) است که توسط دوست رومی خود مسالا (استفان بوید) مورد خیانت قرار گرفته و به بردگی فروخته می بشود. از آنجا، بن هور داخل مسابقات ارابه سواری شده و قهرمان می بشود، در حالی که برای انتقام نقشه می کشد.

بن هور یک هیولای واقعی در دنیای فیلمسازی است که با ساعت ۲۱۲ دقیقه طول روایت و با دیزاین پیچیده و بدلکاری های زیاد دقیق و ظریف از بهترین فیلم های حماسی تاریخ سینماست. مسابقه ارابه ها در اوج فیلم به تنهایی علتشده این فیلم جایگاه خود را در تاریخ سینما ضمانت کند، اما بن هور در سطح روایی نیز موفق است و به معنی واقعی کلمه، داستانی فراانسانی از کتاب مقدس را روایت می‌کند. شخصیت‌ها پیچیده و قانع‌کننده می باشند و لحظات زیاد احساسات برانگیزی بین آنها وجود دارد که مضامین بزرگ‌تر و جهانی را مورد او گفت و گو قرار می دهند.

۱- Gladiator (2000)

«علاقمند نیستی؟». هنگامی سخن بگویید از بهترین فیلم‌های شمشیر و صندل به بین می‌آید، به سختی می‌توان از این جواهر ریدلی اسکات درمورد ماکسیموس (راسل کرو)، یک ژنرال رومی که توسط امپراتور فاسد کومودوس (خواکین فینیکس) مورد خیانت قرار گرفته و به بردگی کشیده می بشود، فراتر رفت. ماکسیموس که به جستوجو انتقام قتل خانواده‌اش است، نردبان های ترقی را در رده گلادیاتورها طی می کند و در حالی که برای زندگی‌اش در کولوسئوم مبارزه می‌کند، صاحب شهرت و قوت می بشود.

در اینجا شباهت های بسیاری با اسپارتاکوس وجود دارد، اما گلادیاتور از نظر مقیاس و سبک بصری از آن فیلم فراتر می رود. با تصاویر باشکوه، اما نه بیشتر از حد، این فیلم به وضوح از زمان خود جلوتر می بود. منبع الهام مهم فیلم تابلوی شست برگشته (Pollice Verso) می بود که به ادعای اسکات، امپراتوری روم را «با همه شکوه و شرارت» به عکس می‌کشد. روایت فیلم نیز به همین شکل از ابتدا تا آخر سرگرم کننده است و شخصیت ها در ذهن باقی می همانند. در نتیجه، گلادیاتور با دیالوگ هایی ماندگار در باکس آفیس موفق شد و جوایز بسیاری را از آن خود کرد، فیلمی که ژانر شمشیر و صندل را احیا کرد و مظهر آن شد.