[ad_1]
زمینلرزه یکی از مرموزترین و وحشتناکترین بلایای طبیعی است. بااینکه از زمان وقوع زلزلههای بزرگ سرنخهایی داریم، زلزلههای کوچکتر امکان پذیر در هر زمان و هر کجا اتفاق بیافتند، شهرها را تخریب و بلایای ثانویه همانند آتشسوزی، رانش زمین و سونامی تشکیل کنند. تحول اقلیم یا همان گرمایش جهانی علتافزایش دیگر بلایای طبیعی همانند آتشسوزیها و طوفانها میبشود؛ بعد آیا امکان پذیر زلزلهها را نیز رایجتر کند؟
بزرگترین و خطرناکترین نوع زمینلرزه، زلزلهی زمینساختی است. این زلزلهها به علت صفحات تکتونیکی، صفحات سنگی عظیمی که پوسته و گوشته بالایی زمین را راه اندازی می دهند، رخ خواهند داد. گرمای منشا گرفته از اعماق سیاره علتمیبشود که این صفحات به طور متوسط سالی ۱٫۵ سانتیمتر حرکت کنند و ساییدهشدن به یکدیگر را به جستوجو داشته باشند. سختی در آن نواحی زیاد میبشود تا وقتی که به نقطهی ناکامی برسد؛ سپس آن صفحات به طور ناگهانی حرکت میکنند و با آزادسازی انرژی، علتزلزله خواهد شد.
برخلاف دیگر بلایای طبیعی، زمان وقوع زلزله را زیاد تر نمیتوان پیشبینی کرد و درنتیجه تخلیهی برنامهریزیشدهی مردم تقریباً غیرممکن است.
گرمایش جهانی امکان پذیر علتوقوع زلزلهها در فواصل وقتی نزدیک به هم بشود
بهباور کارشناسان، متأسفانه با گرمایش جهانی به گمان زیاد زمین لرزهها نزدیک به هم و با شدت بیشتری رخ میدهد. با گرمشدن کرهی زمین، یخچالهای طبیعی با شدت بیشتری در حال ذوبشدن می باشند. جان کسیدی، زلزلهشناس در سازمان زمینشناسی و دانشگاه ویکتوریا کانادا، میگوید وقتی که آب یخچالهای طبیعی ذوبشده در خشکی بهجریان میافتد و به دریا میریزد، زمینی که قبلاً زیر آن قرار داشت، بالا میآید.
بالا آمدن زمین در جایی که آب به داخل دریا ریخته، همان مهم است که هنگامی کودکی حلقهی شنای استخر را به زیر سطح آب سختی میدهد و سپس رها میکند؛ حلقه تا وقتی که سختی از بالا وجود داشته باشد پایین میماند، اما به محض این که این سختی آزاد شد، مجدد بالا میآید. کسیدی او گفت: «هنگامی این اتفاق میافتد، اختلاف سختی میتواند علتبشود که گسلهایی که قبلاً غیرفعال بودند، یک دفعه فعال و علتزلزله شوند.»
زیاد تر از زلزلههای حاصل از ذوب یخچالها، زلزلههایی دلواپسکننده می باشند که امکان پذیر در تاثییر افزایش سطح دریا تشکیل شوند. مارکو بونهوف، ژئوفیزیکدان در مرکز تحقیقاتی ژئوساینس GFZ و دانشگاه آزاد برلین در آلمان او گفت: «با افزایش سطح دریا، سختی زیر آب بر بستر دریا نیز افزایش مییابد. با افزایش سختی آب، سختی روی خطوط گسل نزدیک ساحل نیز زیادتر میبشود.»
بونهوف او گفت: «زمینلرزههای متعدد در اواخر چرخهی لرزهای خود رخ خواهند داد؛ بدان معنی که فقط افزایش مقداری سختی برای پیشبرد ساعت لرزهای آنها کافی است. این کار امکان پذیر در تعداد بسیاری از نقاط برای تشکیل زلزله کافی باشد.»
بونهوف افزود، حتی اگر اکنون منفعت گیری از گازهای گلخانهای را متوقف کنیم، حداکثر هزار سال طول میکشد تا افزایش سطح دریا متوقف بشود. او پیشبینی میکند که در آن زمان، فاصلهی بین زلزلههای بزرگ ساحلی مختصرتر میبشود.
از آنجایی که اثبات پیشبینیهای مربوط به صفحههای زمین قرنها طول میکشد، تحقیقات بونهوف عمدتاً مبتنی بر مدلهای حاضر است. به گفتن مثال، دانشمندان افزایش و افت سطح آب دریاچهی «دریای سالتون» در کالیفرنیا را در طول هزار سال قبل مدلسازی کردند و فهمیدند هنگامی که دریاچه پر می بود زلزلههای بیشتری در امتداد گسل سنآندریاس که در مجاورت آن قرار دارد، رخ میداد.
با این حال کسیدی یقین نیست که آیا افزایش سطح دریا علتتحول سختی کافی برای سریع تر شدن این زمینلرزههای زیاد بزرگ، حداقل در طول عمر ما خواهد شد یا خیر. او اصرار کرد که هنگامی این زلزلهها اتفاق بیفتد، گرمایش جهانی آنها را خطرناکتر میکند. با بالاتر آمدن سطح دریا سونامیهای ناشی از زلزله، در خشکی به زمینهای دورتری از سطح ساحل خواهند رسید. گرمترشدن اقیانوسها به افزایش بارندگی منجر میبشود که خطر رانش زمین ناشی از زلزله را افزایش میدهد. بارندگی این چنین لرزش زلزله را بارزتر میکند، چون هر گونه ارتعاش در زمین مرطوب زیاد زیاد تر از زمین خشک است. اما، تا وقتی که این اتفاق نیفتد، پیشبینی دقیق آن سخت خواهد می بود.
[ad_2]
دسته بندی مطالب





