ماجرای نوکیای تقلبی در ایران؛ گندم‌نمایی و جو فروشی در بازار موبایل

هر روز شکل تازه‌ای از تقلب در بازار موبایل ایران مشاهده می‌بشود. ماجرای کوروش کمپانی تا این مدت داغ است و هزاران نفر نمی‌دانند اندوخته از دست رفته‌شان را چطور بازگردانند. در قسمت تشکیل هم ناظر شرکت‌هایی هستیم که تلفنهای مونتاژی چینی را به اسم برندهای معتبر می‌فروشند یا به گفتن تشکیل تایوان جا می‌زنند.

ما مردم ایران به این قبیل تقلب‌ها عادت کرده‌ایم. آنچه قاعدتاً نباید برای‌مان عادی باشد، حمایتمسئولان و متولیان تشکیل و صنعت از تقلب است که اکنون این هم به سیاهه افتخارات‌مان افزوده شده است.

محمدمهدی برادران، معاون وزیر صمت، هفته قبل در حاشیه همایشی در رابطه با تشکیل تلفن همراه به اسم برند نوکیا، حرف های است که «مطابق مصوبه دولت قبلی، الزام به داشتن نمایندگی رسمی برای واحد‌های تولیدی، با دقت به شرایط تحریم برداشته شده است. به این علت اگر به هر علت، این واحد توانسته باشد مطابق استاندارد‌های داخل سرزمین از وزارت ارتباطات و سازمان حمایتمجوز‌های ملزوم را اخذ کند، با دقت به شرایط تحریم، الزامی نیست که مدرک معتبر از دیگر سرزمین‌ها تهیه کنند.» وی در جواب به سوالی در رابطه این که آیا منفعت گیری از نام برند خارجی تقلب محسوب می‌بشود یا نه نیز گفت که «منفعت گیری از نام برند خارجی در رابطه با این واحد تقلب نیست.»

شگفت است که یک مقام مسئول این این چنین یک طرفه به ماجرا نگاه کند و بی‌پروا به حمایتاز جوفروشان گندم‌نما بپردازد. حمایتاز تشکیل داخلی به هر شکل، بدون دقت به علت مهم تشکیل، یعنی بازار مصرف و مردم، اصولاً بی‌معناست. مردم با دیدن گوشی مونتاژی با برند نوکیا، قطعاً گمراه خواهد شد و امکان دارد گوشی مونتاژی غیر اصل را به جای نوکیای مهم خریداری کنند و مغبون شوند و این دقیقاً مصداق تقلب است. کارشناسان حقوقی باید نظر بدهند؛ اما در قانون معامله های هم فریب خوردن یکی از طرفین خرید وفروش، از جمله شرایطی است که امکان فسخ خرید وفروش را تحت گفتن «خیار تدلیس» فراهم می‌کند.

به آقای برادران باید او گفت که برای ما مردم، رابطه شما با تولیدکننده و مونتاژکار یا برندهای خارجی اهمیتی ندارد. آنچه مهم است، مصلحت و منفعت کاربر و خریدار ایرانی است که شما به گفتن مسئول دولتی، گویا اهمیتی برای آن قایل نیستید.