تلسکوپ جیمز برای اولین‌بار یک سیاره فراخورشیدی را به طور مستقیم دیده است_تونل زمان

اخترشناسان به این علت سیاره‌های فراخورشیدی را مطالعه می‌کنند که بتوانند به فهمیدن بهتری از چگونگی شکل‌گیری منظومه‌های سیاره‌ای همانند منظومه شمسی برسند. اگرچه هزاران سیاره‌ی فراخورشیدی به‌طور غیرمستقیم دیده شده‌اند (برای مثالً از طریق کم‌نور شدن ستاره‌ی میزبان زمان عبور سیاره از جلوی آن، یا لرزش‌هایی که نیروی گرانشی سیاره‌ها به ستاره داخل می‌کنند)، نوری که از سیارات فراخورشیدی بازتاب می‌بشود، طبق معمولً در برابر درخشش ستاره‌ی میزبان گم می‌بشود و آن‌ها را عملاً نامرئی می‌سازد.

تلسکوپ جیمز وب برای دیدن آن‌سوی این درخشش، از یک تاج‌نگار متصل به ابزار فروسرخ میانی خود (MIRI) منفعت گیری می‌کند. این دستگاه نور ستاره را مسدود می‌کند و علتمی‌بشود مشاهده‌ی اجرامی که به دور آن می‌چرخند آسان‌تر بشود. برای افزایش اثربخشی این جست‌وجو، اخترشناسان ستارگان جوانی را انتخاب می‌کنند که دیسک‌های سیاره‌ای آن‌ها به‌صورت عمودی نسبت به تلسکوپ قرار دارند، به‌طوری‌که می‌توانند از بالا به منظومه‌هایی نگاه کنند که سیاره‌هایشان تا این مدت از گرمای ناشی از شکل‌گیری خود می‌درخشند.

منظومه‌ی میزبان سیاره‌ی TWA 7b به نام TWA 7، در فاصله‌ی ۱۱۰ سال نوری از زمین قرار دارد و دارای سه حلقه‌ی هم‌مرکز از آوارهای سنگی و گردوغبار است؛ یکی از این حلقه‌ها باریک می بود و در بین دو نوار خالی از ماده قرار داشت. در دل همین حلقه‌ی باریک، دانشمندان سوراخی اشکار کردند که منبعی از تابش فروسرخ در آن وجود داشت.

بر پایه همانند‌سازی‌های تکمیلی، این منبع تابش به گمان زیادً سیاره‌ای است که ابعادش نزدیک به ۳۰ درصد مشتری است و در فاصله‌ی ۵۲ برابر مسافت زمین تا خورشید، به دور ستاره‌اش می‌چرخد. وجود این سیاره در شکافی بین حلقه‌ی سیاره‌ای، مسئله‌ای دلنشین‌دقت است؛ اگرچه پیش‌تر نیز در منظومه‌های دیگر، مشاهداتی از شکاف‌ها در دیسک‌های اطراف ستارگان انجام شده می بود، این نخستین شناسایی آشکار سیاره‌ی «چوپان» است که گمان می‌رود این شکاف‌ها را تشکیل می‌کنند.

لاگرانژ او گفت او و همکارانش تصمیم دارند به‌منظور مطالعه‌ی جو TWA 7b و جست‌وجوی سیاره‌های جوان، سرد و سبک دیگر از طریق تصویربرداری و این چنین جست‌وجوی سیاره‌های قدیمی، سرد و پرجرم، داده‌های بیشتری به‌دست آورند.

پژوهشگران یافته‌های خود را ۲۵ ژوئن در مجله نیچر انتشار کردند.