تاریخچه مختصر ماشین هاموی_تونل زمان

ارتش ایالات متحده در طول سال ها از وسایل نقلیه مختلفی منفعت گیری کرده است. تانک ها، هواپیماها و غیره عملیات نظامی مختلفی را انجام داده اند. اما یکی از آن ها تا جایی که او گفت و گو شناخته شده بودن در بین باشد، یک سر و شانه بالاتر از بقیه بوده است: جیپ. با اغاز کار در طول جنگ جهانی اول، این ماشین رزمی یکی از تعداد بسیاری وسایل نقلیه ای رزمی می بود که ارتش ایالات متحده به طور گسترده از آن منفعت گیری می کرد، به اختصاصی جنگ جهانی دوم به جیپ اجازه داد تا به امپراتوری تبدیل بشود که امروزه می شناسیم. با گذشت زمان، جیپ به مفهومی مترادف با ارتش ایالات متحده تبدیل شده و هم چنان نیز هست، حتی اگر بیشتر از ۴۰ سال پیش از این چنین کاربردی کنار گذاشته شد.

اگر جیپ آنقدر موثر می بود که به یک وسیله نقلیه پرچمدار ارتش ایالات متحده تبدیل شد، چرا امروزه هم چنان توسط نیروهای مسلح منفعت گیری نمی بشود؟ به زبان ساده، نمی‌توانست با خواسته‌ها و نیازهای ارتش که به شدت در حال تحول می بود، سازگار بماند. در اواخر قرن بیستم، سلاح‌ها سنگین‌تر شده بودند و توانایی حمل افراد بیشتری در هر وسیله نقلیه زیاد مورد نیاز می بود. جیپ موفق نشد این خواسته ها را برآورده کند. به حرف های نیویورک تایمز، در مارس ۱۹۸۳، جیپ با “وسیله نقلیه بزرگتری که برای همگامی با ارتش مدرن امروزی طراحی شده می بود” جانشین شد. معلوم شد که این وسیله نقلیه، خودروی چرخدار چند منظوره ای با تحرک بالا یا همان هاموی ( High-Mobility Multipurpose Wheeled Vehicle یا Humvee) است که اکنون خودرویی زیاد شناخته شده است.

ظهور هاموی به آخر خدمت نظامی چند دهه ای جیپ منجر شد و اکنون این ماشین رزمی نیز به آرامی در حال بازنشسته شدن است.

ظهور و افول هاموی

هاموی در نوع خود به یک خودروی نظامی نمادین تبدیل شده است. در واقع، برخی تا آنجا پیش می روال که می گویند این ماشین به گفتن افسانه ای ترین ماشین نظامی همه دوران از جیپ پیشی گرفته است. ناگفته نماند، این ماشین تبدیل ظهور یک خودروی چهار چرخ مورد علاقه غیرنظامیان نیز شد، که با نام هامر (Hummer) شناخته می بشود، خودرویی که برای اولین بار در سال ۱۹۹۲ برای فروش در دسترس عموم قرار گرفت. خودروی نظامی فرد دیگر که به خودرویی غیرنظامی نیز تبدیل شد، تویوتا مگا کروزر می بود که پا به پای هاموی پیش رفته است.

۱۵ پیکربندی آن (حمل بار/نیرو، حامل سلاح، آمبولانس و حامل سرپناه) دارای موتور، شاسی و گیربکس مشترک با ۴۴ قطعه قابل جایگزینی است که در بیشتر از یک موقعیت منفعت گیری می بشود. این بدان معناست که ساعت های آموزشی کمتری برای مکانیک هایی که آن را تعمیر و نگهداری می کنند ملزوم است. سیستم تامین، تعمیر و نگهداری و تدارکات ساده هاموی- اساساً مجموعه ای از قطعات مشترک برای ۱۵ پیکربندی – به معنی افت هزینه های چرخه عمر است که علتصرفه جویی در هزینه های کلی می بشود.

فاصله از زمین پیش نیاز تحرک برتر است. فاصله ۴۰ سانتیمتری کف آن از زمین یک شاهکار مهندسی است با دقت به این که این وسیله نقلیه تنها ۱۸۰ سانتیمتر ارتفاع دارد. چهار چرخ متحرک همه زمان، سیستم تعلیق جدا گانه، نزدیک شدن شیب دار و خروج زاویه دار، ۶۰ درصد شیب نوردی، ۴۰ درصد شیب جانبی و ۱۵۰ سانتیمتر قابلیت آب نوردی همراه با فاصله زیاد از سطح زمین، هاموی را به یک ماشین آفرودی منحصربفرد تبدیل می کند.

سری M998 A0 هاموی دارای وزن محدود تقریباً ۲,۳۶۰ کیلوگرمی و توان حمل محموله ۱,۱۳۴ کیلوگرمی است. این چنین این ماشین از یک موتور ۶.۲ لیتری V-8 دیزلی با گیربکس سه سرعته اتوماتیک منفعت می برد. مدل قابل قیاس جاری، M1097A2، تنها ۳۱۷.۵ کیلوگرم وزن بیشتری دارد اما می تواند تقریباً دو برابر محموله قبلی یعنی ۱,۹۹۵ کیلوگرم بار حمل کند. این ماشین دارای یک موتور ۶.۵ لیتری V-8 دیزلی با گیربکس چهار سرعته اتوماتیک است. خودروی تولیدی جاری با ظرفیت گسترش یافته (ECV) مدل M1113 دارای قوت حمل ۲,۳۱۳ کیلوگرم بار است. این نزدیک به دو و نیم تن یا تقریباً وزن خود M1113 (۲,۹۰۰ کیلوگرم) است. M1113 دارای موتور ۶.۵ لیتری V-8 دیزلی توربوشارژر است. نوع زره پوش M1114 توسط AM General با بسته زرهی نصب شده توسط O’Gara Hess و Eisenhart تشکیل شده است.

هاموی دارای ارتفاع کم (نزدیک به ۱۸۰ سانتیمتر)، عرض ۲۱۰ سانتیمتر و طول ۴.۵ متر است. این نسبت ها به شکل گیری یک ماشین رزمی پایدار و با توان نگه داری ارامش بالا پشتیبانی می کند که واژگونی آن زیاد دشوار است. این در تضاد با جیپ های قدیمی M151 است که ناپایدار در نظر گرفته می شدند. هاموی به حداکثر شدت ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت می رسد و باک سوخت آن ۹۵ لیتر ظرفیت دارد.

تا آنجایی که به سابقه خدمت هاموی مرتبط باشد، این ماشین در طول دهه ها میدان های جنگ بسیاری را پیموده است. این ماشین با دعوا ارتش ایالات متحده در سال ۱۹۸۹ به پاناما داخل صحنه شد و بعدها در طول جنگ خلیج فارس در دهه ۱۹۹۰ شهرت یافت. به طور طبیعی، هاموی در طول جنگ علیه تروریسم در دهه ۲۰۰۰ به طور گسترده ای توسط ارتش ایالات متحده مورد منفعت گیری قرار گرفت، اما در این زمان، این وسیله نقلیه اغاز به نشان دادن نشانه هایی از منسوخ شدن کرد. رفته رفته هاموی برای نگه داری امنیت سربازان در محیط‌های شهری، با شلیک سلاح‌های سبک و بمب‌های دست‌ساز دچار مشکل شد. درها و پنجره‌های تحکیم شده راه‌حل خوبی به نظر می‌رسیدند، اما وزن اضافه شده، هاموی‌ها را کندتر، و مستعد مشکلات مکانیکی گسترده‌تر کرد و از قوت مانور آن ها کاست.

در پی این مشکلات و در شرایطی که او گفت و گو امنیت جانی نیروهای نظامی در بین می بود، ارتش ایالات متحده چاره ای جز جستجوی جایگزینی برای هاموی نداشت. با گذشت زمان، یک گزینه جانشین موثر اشکار شد.

آخر هاموی و اغاز دوره JLTV

اگرچه هاموی ها تا این مدت توسط ارتش ایالات متحده مورد منفعت گیری قرار می گیرند، اما اکنون در موقعیتی شبیه با جیپ در اغاز دهه ۱۹۸۰ قرار دارند. این خودروها دیگر مجاز به خارج شدن از مناطق امن در مناطق جنگی نیستند، و با JLTVها – وسایل نقلیه تاکتیکی سبک مشترک – جانشین می شوند. این خودروها سال ها است معارفه شده و از سال ۲۰۱۸ جانشین هاموی ها در نیروی زمینی و تفنگداران دریایی ارتش ایالات متحده شدند. از سال ۲۰۲۱، JLTV ها جانشین ۱,۰۰۰۰ دستگاه هاموی شده اند. با دقت به آمار کارکرد آنها، فهمیدن علت این جایگزینی سریع کار سختی نیست.

این خودروهای بادوام‌تر، سنگین‌تر و با کارکرد بهتر، از تولیدات کمپانی Oshkosh بوده و در سال‌های آزمایش تحت نظارت نظامی، JLTV نسبت به هاموی، نرخ پیروزی ماموریتی بالاتری داشته است. این خودروها دارای بدنه مقاوم در برابر مین، حرکت سیستم تعلیق طویل تر و موتورهای توربودیزل ۴۰۰ اسب بخاری می باشند که آنها را به همان اندازه که محافظ می باشند سریع و قوی می کند. در حالی که JLTV ها روز به روز زیاد تر در میدان نبرد به کار گرفته می شوند، انتظار می رود هاموی ها تا سال ۲۰۵۰ که رسماً بازنشسته شوند، در ارتش و تفنگداران دریایی با ظرفیت محدود به خدمت خود ادامه دهند.