[ad_1]
بازدیدهای دانشمندان نشان داد که با افزایش عمق، حالت اسیدیشدن آبها وخیمتر میبشود. در عمق ۲۰۰ متری زیر سطح دریا، نزدیک به ۶۰ درصد از آبهای جهان از حد «ایمن» اسیدیشدن فراتر رفتهاند.
پروفسور هلن فایندلی از آزمایشگاه دریایی پلیموث میگوید: «اکثر موجودات دریایی فقط در سطح آب زندگی نمیکنند. قسمتهای عمیقتر اقیانوسها مکان زندگی انواع بیشتری از گیاهان و جانوران است. با دقت به تغییرات گسترده در این آبهای عمیق، تاثیرات اسیدیشدن اقیانوسها میتواند زیاد شدیدتر از چیزی باشد که فکر میکردیم. این نوشته پیامدهای زیاد گستردهای برای اکوسیستمهای مهم زیرآبی همانند صخرههای مرجانی دارد که زیستگاههای حیاتی و محل پرورش نسل جوان تعداد بسیاری از گونهها بهشمار میروال».
با افت سطح pH، گونههای کلسیمساز همانند مرجانها، صدفها، ماهیهای صدفدار و نرمتنان ریز موسوم به «پروانههای دریایی» در نگه داری ساختارهای محافظ خود دچار مشکل خواهد شد و این شرایط علتضعیفتر شدن پوستهها، رشد کندتر، افت تولیدمثل و افت نرخ بقا میگردد.
نویسندگان میگویند افت انتشار کردن دیاکسید کربن تنها راهحل مقابله با اسیدی شدن اقیانوسها در سطح جهانی است و عمل های حفاظتی باید بر مناطق و گونههایی که بیشترین صدمهپذیری را دارند متمرکز بشود.
جسی ترنر، مدیر ائتلاف بینالمللی مقابله با اسیدیشدن اقیانوسها که در مطالعه شرکت نداشت، او گفت: «این گزارش به درستی مشخص می کند زمان ما درحال آخر است و تصمیمگیریهای ما در این عرصه از هم اکنون آینده ما را رقم میزند. ما با خطری بزرگ و حیاتی روبرو هستیم که میتواند وجودمان را تهدید کند. تعداد بسیاری از زیستگاههای مهم برای گونههای حیاتی در دریاها قبلاً از بین رفتهاند و آشکار است که دولتها دیگر نمی توانند نوشته اسیدیشدن اقیانوسها را نادیده بگیرند».
[ad_2]
دسته بندی مطالب





